Het begin

Het begon allemaal vorige jaar, of was het al eerder? Het nadenken over mijn werk, mijn leven van alledag en mijn verlangen om, al was het maar tijdelijk, iets nieuws te beginnen. Weggaan om weer terug te komen, maar eigenlijk heb ik geen reizigersbloed. Ik heb wel een nuttigheidssyndroom: iets doen voor de maatschappij, voor een gemeenschap. Daarmee kwam ik uit bij vrijwilligserswerk in het buitenland. Een project in Afrika, daar dacht ik het meeste aan, maar  elke keer eindigde ik weer in Peru.

Nee, niet vragen waarom, want dat dat weet ik niet. Ik spreek niet eens Spaans. Maar gelukkig heb ik een optimistische inslag; een taal kan ik leren dus dat doe ik nu. Ik heb hulp van Duolingo en Duolingo podcasts terwijl ik onder het afdak zit in onze achtertuin. Met Radio Nacional España en directo in mijn oren als ik Snuffel uitlaat. Of Colombia Romantica voor het slapen gaan. En niet te vergeten de geduldige Spaanse Beatriz met wie ik oefen. Wekelijks weet ze uit mijn onbeholpen, zoekende zinnen en parablas nog een boodschap te filteren. En sinds kort oefen ik ook met Riet, een van mijn vriendinnen die vroeger in Quatamala heeft gewoond. Ze spreekt nog steeds haar woordje Spaans. Nee, twijfels laat ik niet toe. Alles heeft immers zijn prijs. Een ding is zeker: Deze huismus va a aventura.